دلنوشته

چه قدر دوست داشتم یک نفر بهم میگفت چرا نگاهت انقدر غمگین است

چرا لبخند هایت انقدر تلخ و بی رنگ است

اما افسوس که هیچکس نبود همیشه من بودم وتنهای پر از خاطره ...

آری با توهستم که سکوت کردی وحتی یک بار هم نپرسیدی

چرا چشم هایم همیشه بارانی است...

[+] نوشته شده توسط dehkadelove در 17:47 | ارسال نظر(0) |